1.3.4 Essence of Vedanta

Verse 4

திருநெறி யாவது சித்தசித் தன்றிப்
பெருநெறி யாய பிரானை நினைந்து
குருநெறி யாஞ்சிவ மாநெறி கூடும்
ஒருநெறி ஒன்றாக வேதாந்தம் ஓதுமே. 

Translation:

The sacred path is, thinking about the Lord

Who is different from chith and achith

Joining the great path of Sivam, the path of guru

Vedantham recites this as the only path.

Commentary:

The three entities in this universe are the Lord, the chith or sentient beings and achith or nonsentient entities.  One has to know the difference between these three.  In the human body the chith is the Jiva, achith is the body and Lord is the one who remains as soul of soul and directs everything.  The ultimate goal of spiritual quest is to join the Lord, the Sivam or supreme consciousness.  This is the guru neri or the path that destroys the darkness of ignorance (gu-darkness, ru- removes/destroys).  Tirumular says that this is the essence of Vedanta.

சித் அசித் ஈச்வரன் என்ற மூன்று வஸ்துக்கள்தான் உலகமாகப் பரிமளிக்கின்றன.  இவற்றினிடையே உள்ள வித்தியாசத்தை முதலில் உணரவேண்டும்.  உணர்ந்த பின் சித் அசித்தை விட்டு சிவமாம் ஈஸ்வரனுடன் கூட வேண்டும்.  இதுவே சிவ நெறி, இந்த நெறி ஒன்றுதான் குரு நெறி அல்லது அஞ்ஞானமாம் இருளை விரட்டும் நெறி.  இதைத்தான் வேதாந்தம் கூறுகிறது என்கிறார் திருமூலர்.   

1.3.3. The Vedas praise the "kannan"

Verse 3

இருக்குரு வாம்எழில் வேதத்தி னுள்ளே
உருக்குணர் வாயுணர் வேதத்துள் ஓங்கி
வெருக்குரு வாகிய வேதியர் சொல்லுங்
கருக்குரு வாய்நின்ற கண்ணனு மாமே. 

Translation:

Within the Veda that has the form of rik

Rising as consciousness within the Vedas which melts the inside

The Vedas that the Brahmins, the worldly gurus recite

The guru of essence is the one with the eye.

Commentary:

As it is common with any of the Tirumandiram verses this verse also has several interpretations.  Among the four Vedas the Rig Veda is the most ancient.  All the Vedas are derived from the Rig Veda.  Rik also means the stanzas or short sections of the Veda that are recited as one unit.  “urukku unarvu” in the second line refers to consciousness.  “urukku” means pure as well as melting within.  The melting within results in the downpour of the nectar or secretion from the lalata.  The sound of the Vedas achieve this as there is transition from the nadha state to the nadhantha during recitation.  The essence of the Vedas is consciousness.  “karukkuru” refers to the Divine.  He is the guru from the state of “karu” or inception.  He is the guru of essence.  He is the guru in the muladhara.  He is the “Kannan” the one with the third eye, the eye of unified vision. 

திருமூலரின் எல்லாப் பாடல்களையும்போல இப்பாடலுக்கும் உரையாசிரியர் பல விளக்கங்களை அளித்துள்ளனர்.  மற்றொரு விளக்கத்தை இங்கே பார்க்கலாம். 

வேதங்களில் தலையாய வேதம் ரிக் வேதம்.  அதன் விரிவாகத்தான் பிற வேதங்கள் தோன்றின.  வேதத்தின் சிறிய பகுதிகள் சூத்திரங்களைப் போல ரிக் எனப்படுகின்றன.   இந்த வேதம் கூறும் முக்கியப் பொருள் உள்ளே உருக்கும் உணர்வு.  இதுவே விழிப்புணர்வு, பரவுணர்வு நிலையில் முடிவது.  இதைத் தான் வேதங்கள் போற்றுகின்றன.  இந்த உள்ளே உருக்குவதனால் லலாடத்திலிருந்து அமிர்த்தம் ஊறுகிறது.  வேதத்தை ஓதும்போது அது சுவரங்களும் இடைப்பட்ட மௌனங்களும் நாத நிலையையும் நாதாந்த நிலையையும் அடைவிக்கின்றன.  இதனால் “கண்ணன்” விழிப்புணர்வு என்ற மூன்றாவது கண்ணைப் பெற்றவன் போற்றப்படுகிறான்.  மூன்றாவது கண் என்பது ஒருமை நிலை.  இதை அடைவதையே வேதங்கள் பரிந்துரைக்கின்றன, அதற்கே வழிகாட்டுகின்றன.  “கருக்குரு” என்பது கருவிலிருந்து குருவாக இருப்பவன், விழிப்புணர்வு.

1.3.2 The one who uttered the Vedas is not a Vedhiyan

Verse 2

வேதம் உரைத்தானும் வேதிய னாகிலன்
வேதம் உரைத்தானும் வேதா விளங்கிட
வேதம் உரைத்தானும் வேதியர் வேள்விக்கா
வேதம் உரைத்தானும் மெய்ப்பொருள் காட்டவே.

Translation:

The one who uttered Veda did not become a vediyan

The one uttered Veda so that Veda (transformation, knowledge) becomes clear

The one uttered Veda for the austerities of the vediyar (those who perform Veda)

The one uttered Vedam to reveal the true meaning/entity.

Commentary:

In the Tamil Siddha system all the external rituals have an internal component.  Thus a “velvi” or yaga performed outside to produce an effect also has a corresponding effect within.  Hence the term Veda has at least two meanings that are relevant here.  It refers to the ancient knowledge system as well as alchemy or transmutation, (vedai in Tamil).  Thus, a vedhiyan is one who performs external ritual as well as internal transmutation.

The one referred to in the first line as one who uttered Veda is Brahma as well as the Supreme Being.  All knowledge emerges from the Supreme Being.  When it is said that the one who uttered the Veda did not become vedhiyan, it means Brahma is the Supreme Divine.  It also means that the Supreme Being does not undergo any transformation himself; he is not the vediyan who performs the transformation on himself.  He is the changeless entity.  Then why did he utter the Veda?  Tirumular says that it was done to explain the concept of veda.  Here the Veda is both, the four knowledge systems as well as the procedure for transformation.  This procedure for transformation is the ‘velvi’ and the effect of this austerity is seeing the “mei porul” or true entity, the Divine.

தமிழ் சித்த மார்க்கத்தில் வெளியில் செய்யப்படும் ஒரு சடங்குக்குத் தொடர்புடைய உள் மாற்றம் ஒன்று உள்ளது. இவ்வாறு வேள்வி அல்லது வெளியில் செய்யப்படும் யாகத்துக்கு ஒரு அந்தர்யாகம் அல்லது உள்ளே ஒரு வேள்வி உள்ளது.  அது உடலிலும் மனத்திலும் ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது.  இதனால் வேதம் என்பதற்கு நான்கு ஞான நூல்கள் என்றும் உள்ளே நடைபெறும் மாற்றம் (வேதை) என்று இரு பொருள்களைக் கூறலாம்.  அதேபோல் வேதியன் என்பவன் ஹோமம் வளர்த்து வேதத்தை ஓதுபவன் என்றும் உள்ளே ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்பவன் என்று இரு பொருள்கள் உள்ளன.

முதல் வரியில் வேதத்தை உரைத்தவன் என்பது பிரம்மாவையும் இறைவனையும் குறிக்கும்.  எல்லா ஞானங்களும் இறைவனிடமிருந்து தோன்றின.  அதனால் அவனே வேதத்தை உரைத்தவன்.  அவன் பிரம்மாவின் மூலமாக உலகில் வேதத்தை உரைத்தான்.  இந்த வேதத்தை உரைத்தவன் வேதியன் அதாவது மாற்றமடைபவன் அல்லன்.  பிரம்மா பரம்பொருள் அல்ல, ஏனெனில் அங்கு உரைப்பவன் கேட்பவன் என்ற இருநிலைகள் உள்ளன.  இறைவனும் வேதியன் அல்லன், தன்னுள் ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்துபவன் அல்லன், தான் தானாகவே இருப்பவன். 

அவன் எதற்காக வேதத்தை உரைத்தான்?  வேதா விளங்கிட.  வேதா அல்லது அறிவு விளங்கிட, மாற்றம் விளங்கிட.  இந்த மாற்றம் நடைபெறுவதே வேள்வி.  அதற்காகவே வேதத்தை அவன் உரைத்தான்.  இந்த வேள்வியினால் பெறப்படுவது மெய்ப்பொருள் தரிசனம்.    

1.3.1 Glory of Vedas

Verse 1

வேதத்தை விட்ட அறம்இல்லை வேதத்தின்
ஓதத் தகும்அறம் எல்லாம் உளதர்க்க
வாதத்தை விட்டு மதிஞர் வளமுற்ற
வேதத்தை ஓதியே வீடுபெற் றார்களே. 

Translation:

There is no dharma other than Veda

All the dharma that should be followed are present in the Veda

Leaving the logical debate, for the wise ones to prosper

They attained liberation by reciting the Vedas.

Commentary:

The different schools of Indian philosophy belong to either one of the two categories, those that conform to the Vedas and those that do not conform to the Vedic principles.  The Tamil Siddha philosophy has its foundation in the Vedas and Agamas.  This section of Tirumandiram where Tirumular explains the glory and purpose of the Vedas is a proof for this claim.

Tirumular says that there is no dharma other than those prescribed by the Vedas.  Dharma are the principles by which one has to lead one’s life.  Thus, Vedas are not esoteric knowledge only but practical recommendations for good living. It is a common practice for scholars to spend their time arguing on Vedic statements.  While this is needed to get clarity of the principles found in the Vedas it is not the end goal.  One has to stop this tarka or debate and put the principles to practical application.  Hence, Tirumular calls those who practice the principles as “mathijnar” or those who have “mathi”, wisdom.  He also adds that by reciting Vedas several have attained liberation.  Recitation here does not mean mere utterance but following the Vedic principles in one’s life.

This section of Tirumandiram dispels the conjecture that the Tamil Siddhas are anti-establishment in their outlook. Theirs is a practical approach to spirituality.

இந்தியாவின் தத்துவப் பள்ளிகளின் கருத்தை வேதத்தைச் சார்ந்தவை, வேதத்துக்குப் புறம்பானவை என்ற இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரிக்கலாம்.  இவற்றில் தமிழ் சித்தர் மார்க்கம் வேதத்தையும் ஆகமத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது.  திருமந்திரத்தின் இந்தப் பகுதி  இதற்கு எடுத்துக்காட்டாக உள்ளது. 

வேதத்தைவிட வேறு தர்மம் இல்லை, இதில் கூறப்பட்டவற்றைத் தவிர கடைப்பிடிக்க வேண்டிய தர்மம் எதுவும் இல்லை என்று திருமூலர் இப்பகுதியைத் தொடங்குகிறார்.  (வேதம் வேறு தர்ம சாத்திரம் வேறு என்பதை இங்கு நினைவில் கொள்ளவேண்டும்).  ஆனால் வேத வாக்கியங்களைப் பற்றி வெறுமே தர்க்கம் செய்துகொண்டிருக்காமல் “அறிவுடையவர் (மதிஞர்)” அதை ஓதி வளம் பெறுவர், வீடுபேறு பெறுவர் என்று திருமூலர் கூறுகிறார்.  ஓதுவது என்பது வெறுமே சொல்வது அல்ல, அதில் பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளபடி வாழ்வது.

இதிலிருந்து தமிழ் சித்தர் மரபு மனம்போனவாறு புனையப்பட்டதல்ல,  பல்வேறு ஞான நூல்களைக் கடைந்து அவற்றிலிருந்து மேலெழுந்த வெண்ணெய் போன்ற ரசத்தால் தோற்றுவிக்கப்பட்டது என்பது புலப்படுகிறது.  

1.2.56 Different sections of the Lord

Verse 56

தானொரு கூறு சதாசிவன் எம்இறை
வானொரு கூறு மருவியும் அங்குளான்
கோனொரு கூறுடல் உள்நின் றுயிர்க்கின்ற
தானொரு கூறு சலமய னாமே. 

Translation:

One part of self is Sadasiva, my Lord

Another part is the sky.  Transforming he remains there

The king remains within the body as one part of him

One part of him is that associated with movement.

Commentary:

Sadasiva represents the state between formlessness and with form.  Sky represents the threshold between elements in their subtle nature and their manifestation.  Sadasiva is the Lord of sky principle.  Thus the Divine remains as the principles and the force that guides and controls them.  Such a Lord remains with the body, which is also one of his forms.  A part of him is that which has movement.  The last line refers to the prakasha vimarsha or the static and dynamic aspects of the Divine.  

உலகமாகவும் மக்களாகவும் இருக்கும் இறைவனை சதாசிவமாகவும் அதன் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் வானமாகவும் இருப்பது.  சதாசிவ தத்துவம், உருவம் அருவம் என்ற இரண்டிற்கு இடைப்பட்டது, சுத்த அசுத்த தத்துவங்களுக்கு இடப்பட்டது.  வானம் அல்லது ஆகாயத்தத்துவம் தன்மாத்திரை எனப்படும் சூட்சும நிலைக்கும் பூதங்கள் என்ற ஸ்தூல நிலைக்கும் இடைப்பட்டது.  இவ்வாறு இறைவன் ஒரு குறிப்பிட்ட வெளிப்பாடாகவும் அதன் இடைப்பட்ட நிலையாகவும் இருக்கிறான்.  அவனே உடலுள் உயிராகக் கரந்துளன்.  அவனது ஒரு கூறு அல்லது பகுதி சலனத்தை உடையது.  அதாவது அவனே பிரகாச விமர்சனங்களாக செயலற்ற மற்றும் செயல்படு நிலைகளாகவும் இருப்பவன் என்று கூறுகிறார் திருமூலர்.

1.2.55 Why does the Lord remain as several?

Verse 55

பரத்திலே ஒன்றாய்உள் ளாய்ப்புற மாக
வரத்தினுள் மாயவ னாய்அய னாகித்
தரத்தினுள் தான்பல தன்மைய னாகிக்
கரத்தினுள் நின்று கழிவுசெய் தானே.

As the singularity in param, as inside and outside

As the Mayava and Brahma in the world

He became one with several qualities,- in the world

He stands hidden and performs destruction.

Commentary:

The Divine remains as singularity in the state of Param.  It remains within the souls and outside as the manifested world.  It remains as Vishnu or the Lord of Maya and as Brahma.  It also remains as millions of life forms with different qualities, in the world.  It remains in secrecy and destroys the distinctions

இறைவனே அனைத்துமாக உருமாறி நிற்பவன் என்று கூறியபிறகு இப்பாடலில் திருமூலர் அவன் ஏன் அவ்வாறு நிற்கிறான் என்று கூறுகிறார்.  இறைவனே ஒருமை நிலையில் பரமாக, உள்ளும் புறமுமாக மாயையின் அதிபதியான மாயவனாக பிரம்மனாக பல குணங்களைக் கொண்ட உயிர்களாக நிற்பவன்.  அவன் அவ்வாறு ரகசியமாக நிற்பதற்குக் காரணம் இந்த பாகுபாடுகளை பல்வேறாக இருக்கும் நிலையை ஒழித்து ஒருமை நிலையைப் பெறவைப்பதற்கே என்கிறார் திருமூலர்.

1.2.54 The origin transforms to Brahma and Vishnu

Verse 54

சோதித்த பேரொளி மூன்றைந் தெனநின்ற
ஆதிக்கண் ஆவ தறிகிலர் ஆதர்கள்
நீதிக்கண் ஈசன் நெடுமால் அயன்என்று
பேதித் தவரைப் பிதற்றுகின் றாரே.

The great effulgence that remained as three and five

The Origin, no one knows what happens there

They blabber Brahma and Vishnu

About the one who transformed so.

Commentary:

This verse reiterates that the primary being, the origin of everything, the great effulgence transformed into Brahma and Vishnu.  Without knowing this people prattle that these deities are different.  The second line has an interesting idea.  Tirumular says that while the effulgence transforms into Brahma and Vishnu one does not know how this happens.  All the books and great works talk about these deities, the final states.  No one is able to say how this transformation happens.  They only know the end product not the process of transformation!

பிரம்மா விஷ்ணு என்று உருமாறுவதுஅனைத்துக்கும் ஆதியான சோதியன்றி வேறில்லை.  இதை அறியாத மாந்தர் இத்தெய்வங்கள் வெவ்வேறு என்று பிதற்றுகின்றனர் என்கிறார் திருமூலர்.  இப்பாடலின் இரண்டாம் வரியில் ஒரு முக்கியமான கருத்தை வைத்துள்ளார் திருமூலர்.  ஆதியான ஜோதி இத்தெய்வங்களாக மாறினாலும் அது எவ்வாறு மாறுகிறது என்று ஒருவரும் அறியார்.  இந்தச் செயலின் முடிவை, இந்த நிலைகளைப் பற்றி அனைவரும் பேசுகின்றனர் ஆனால் அந்த உருமாற்றம் எவ்வாறு ஏற்படுகிறது என்பதை அந்த ஆதிதான் அறியும்.